Merhaba Sabri amca Teşekkürler mailinize. Evet çok haklısınız; inşallah biz de bu dünyada yaşarken kalbimizi tüm kirlerden arındırıp temizleyebiliriz. Size birşey sormak istiyorum. Benim bir arkadaşım var, aslında tamamen tek taraflı bir durum söz konusu. Verici taraf benim; ben kendisine güvenemediğim için kendimle ilgili hiç birşey konuşmuyorum, dinleyici pozisyondayım tamamen. Bu arkadaşım beni sürekli arıyor, dertlerini, sıkıntılarını anlatıyor, bana fikir soruyor, ben de kendimce bana doğru gelen fikirlerimi söylüyorum ama benim söylediklerimi kesinlikle uygulamıyor, dinlemiyor beni ama fikir soruyor. Bana göre yanlış bir yolda kendisi ve o çıkmazlarda sürüklenip gidiyor; sürekli aynı şeyleri yaşıyor ve sıkıntı içinde, huzurlu değil hiç, sürekli gergin, sürekli karşısındaki insanlardan şikayet halinde. Ben de artık bu durumdan gerçekten sıkıldım, anlattığı şeyler beni sıkıyor, yanlış şeyler yapıyor ve devamlı beni arayıp bana anlatması da beni bunaltıyor; söylemeye çalışıyorum, dediklerimi dinliyor ama uygulamıyor, o yanlışlara devam ediyor. Ben de artık onunla pek görüşmek istemiyorum ama yine de aramaya devam ediyor, hep bahaneler buluyorum görüşmemek için. Direkt söylesem olmaz; yapamıyorum darılır, kırılır diye; hemen darılmaya çok müsait zaten; bir süredir hiç aramıyorum kendisini ama o yine arıyor ve ısrarla buluşmak görüşmek istiyor; imalı laflar söylüyor. Ben de nasıl onu hayatımdan uzaklaştıracağımı şaşırdım. Aramıyorum, içimden aramak da gelmiyor, çünkü çok yanlış bir yolda, ona hiç güvenmiyorum, yaptığı şeyler, anlattığı şeyler hoş şeyler değil ama benim de ona bir faydam olmuyor çünkü herşey insanın kendinde bitiyor, o yine o yanlış yolda gidiyor. Bana da bir faydası olmuyor içime sıkıntı vermekten başka. Böyle böyle inşallah anlar ve beni hiç aramaz ya da çok çok nadir arar diyorum. Ne şekilde davranmam gerektiğini bilemiyorum. Sevgi ve saygıyla ellerinizden öpüyorum.

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :