Çok Sevdiğim Büyüğüm,

Çok yaygın olarak karşılaştığım bir durum var.

Çalışma çağına gelen erkek çocuklar ile babaları arasında anlaşamamazlık... 

İzninizle bir tanesini örnek vermek istiyorum.

Yakın çevremizde oturan bir komşumuzun benim de arkadaşım olan oğlu ile babası arasında bir tatsızlık yaşanmıştı. Duyduğuma göre babası, arkadaşıma çok ağır hakaretlerde bulunmuş, o anki kızgınlığından olsa gerek arkadaşıma "evime gelme"! demiş. Arkadaşım 1 hafta boyunca eve gitmedi. İslam'dan uzak olan insanlarda bu tip durumların yaşanması normal karşılanabilir belki ancak arkadaşım da, babası da -doğrusunu Allah bilir- islamı yaşamaya çalışan insanlar. Problemi çözmek amacıyla bir grup arkadaş, hem baba ile hem de arkadaşımız ile görüştük, sıkıntılarını dinledik arayı bulabilmek için.

Efendim, babayı dinlediğimiz zaman bir şey dikkatimi çekti. Şunları söylüyordu baba: Oğlumu kimden duyduysam, herkes memnun, işini sağlam yapıyor, iş yaptıranlar çok memnun, ahlakını herkes takdir ediyor, namazını kılıyor, içki, sigara, kumar zaten yok, annesi de kendisinden çok memnun, ama oğlum bir tek bana kötü... baba devam ediyor: -oğlunun iş ortağı olan başka bir arkadaşımızdan bahsederek- şeker gibi çocuk, ne desem iki etmeden yapıyor (bahsettiği çocuk da babası ile dargın) benim de oğlumun bana böyle olmasını istiyorum. Ben uzak bir yere yürüyerek giderken arabayla önümden geçiyor, hiç sormuyor "baba nereye gidiyorsun, bin seni de götüreyim, vınn diye önümden geçiyor". Ben istiyorum ki kıymetimi bilsin. Evet sinirlendiğim zaman ağzımdan çıkanı bilmiyorum, belki çok kötü şeyler söylüyorum oğluma, ama sonuçta ben babasıyım. Babanın hakkı çoktur oğlunda. Beni dinlemesi lazım, dediklerimi yerine getirmesi lazım. vs. vs....

Arkadaşımızı dinlediğimizde: Ekmeğimi ortağımla çıkarmaya çalıştığımız bir dükkanımız var, ben orada müşteriler ile uğraşırken babam, elimiz ayağımız olan çıraklarımızı yandaki bahçenin işleri ile uğraştırıyor. İşlerimiz aksıyor. Ortağımla aramdaki hukukumun dengeleri bozuluyor. Bana evde istediğini söyleyebilir, istediği küfrü edebilir. Ancak dükkanda, bütün komşularımın arasında böyle bağırıp çağırması, küfür etmesi bana çok dokunuyor.

Efendim, müsadanizle ben de gözlemlere dayanarak görüşlerimi söylemek isterim. Arkadaşımı çok uzun yıllardır tanıyorum. Hakikaten de çok çalışkan, zeki, iş çıkartan, hak yemekten uzak duran, Allah ve Peygamber yolunda yürümeye çalışan birisidir. Kendisini kiminle tanıştırdıysam gıyabında çok iyi, efendi olduğunu söylüyorlar.

Babayı da biraz haksız ve huysuz buldum. Baba-oğul ilişkisini hiç hesaba katmadan, iki farklı insanın aralarında geçen bir olay gibi düşündüğüm zaman bu kanıya vardığımı söyleyebilirim. İşin içine baba-oğul ilişkisi girdiğinde nasıl olur, bunun için bilgilerinize müracaat ediyorum. Daha sonra bağlantılı bir konu hakkında bir mail daha atacağım inşallah.

Hürmetle ellerinizden öperim Efendim.

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :