Çok Saygıdeğer Büyüğüm,Sabri Bey.

   Gönül sohbetlerinin, 3. kitabında tevazu adlı bölümü şu anda  okudum ve içimden geçeni yazmak istedim. Sonra sizin yazdıklarınızın ardından bana sadece düşünmek kalır dedim. Bu yazıyı bizler sözden yaşantımıza geçirebildikçe ne mutlu bize...

    İki büyük velinin karşılıklı birbirlerine gösterdiği edep ve tevazunun, biz gönül sohbetlerini takip eden  dostların arasında da sürmesini cenab-ı hak'tan niyaz ederim.

   Sevgi ve saygılarımla ellerinizden öperim.

  Hacı Bektaş-ı Veli ile Mevlana:

Adamın biri, kötü yoldan kazandığı parayla bir inek satın almış. Sonra yaptığından pişman olmuş. İyi birşey yapmak için ineği Hacı Bektaş-ı Veli’nin dergahına bağışlamak istemiş. O zamanlar dergahlar aşevi görevi de görüyormuş. Gitmiş Hacı Bektaş-ı Veli’ye danışmış. Hacı Bektaş-ı Veli, “helal değil” diye ineği geri çevirmiş. Bunun üzerine Mevlana dergahına gitmiş. Mevlana hediyeyi kabul etmiş. Adam daha önce Hacı Bektaş-ı Veli’nin bu ineği kabul etmediğini söylemiş. Mevlana’ya bunun sebebini sormuş. Mevlana, “Biz bir karga isek, Haci Bektaş-ı Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden biz senin hediyeni kabul ederiz. Ama o kabul etmeyebilir” demiş.
Adam üşenmemiş kalkmış Hacı Bektaş-ı Veli’nin dergahına gitmiş. Hacı Bektaş-ı Veli’ye” Mevlana’nın kurbanı kabul ettiğini söylemiş. Bunun sebebini bir de siz açıklarmısınız? diye sormuş. Hacı Bektaş-ı Veli de şöyle söylemiş,”bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana’nın gönlü okyanus gibidir”. Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir.
Ama onun engin gönlü kirlenmez. Onun için, hediyeni kabul etmiştir.”

Birbirlerini yermeyen, kırmayan…Dostlarının sözlerini iyiye yoran, yücelten…Böylesine bilge insanların etrafımızda çoğalması dileğiyle...

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :